muzyka-teatralna

Andrzej KURYLEWICZ    Wanda WARSKA   Czesław NIEMEN

Muza Polskie Nagrania XL 0831

1. WIECZORY NIEKOCHANYCH – Ireneusz Iredyński
2. CZUŁOŚĆ – Cyprian Kamil Norwid – „Studio 63”
3. PIETRUCHA– Szymon Szymonowicz – „Studio 63”
Fragment poematu „Żeńcy”
4. MAZUREK – Franciszek Karpiński – „Studio 63”
5. ZAPYTAJ – Cyprian Kamil Norwid – fragment poematu
Teatr Narodowy Warszawa
6. ROMANCA CHERRUBINA – Beuamarchais „Wesele Figara”
przekład: Stanisław Hebanowski
Teatr Powszechny Warszawa

ORKIESTRA POD DYREKCJĄ ANDRZEJA KURYLEWICZA oraz:
Andrzej Przybielski – trąbka
Andrzej Kurylewicz – fortepian
Jacek Bednarek – kontrabas
Władysław Jagiełło – perkusja

Reżyser nagrania: W. Piętowski
Operator dźwięku: H. Jastrzębska-Marciszewska

1. PAN TADEUSZ – czołówka muzyczna widowiska TV
2. W WERONIE – Cyprian Kamil Norwid – „Studio 63”
Teatr Narodowy Warszawa
3. TAKA GŁĘBOKA PRZY FONTANNACH CISZA – Juliusz Słowaczki
fragment poematu „Podróż na Wschód” – „Studio 63”
4. MÓJ PSALM – Cyprian Kamil Norwid – „Studio 63”
Teatr Narodowy Warszawa
5. PRZY KOŚCIÓŁKU – Juliusz Słowacki – „Studio 63”
Teatr Narodowy Warszawa „Beniowski”
6. JESIEŃ – Cyprian Kamil Norwid – Teatr Narodowy Warszawa
7. DOBRANOC – Adam Mickiewicz – sonet
8. KOŁYSANKA – Zygmunt Krasiński „Nieboska komedia”
Teatr Narodowy Warszawa, „Studio 63”

Zwrócono się do mnie, abym napisał kilka słów o swoich piosenkach. Zgoda, ale co? Czy to jak powstawały? Czy to, że niebezpiecznie jest pisać muzykę do wierszy poetów zapisanych złotymi zgłoskami w historii literatury jak w przypadku Mickiewicza i Słowackiego, bądź uznanych za trudne i niemuzyczne w przypadku Norwida? Czy to, żeby nie popaść w banał, żeby nie pisać w oderwaniu, ani pod cokolwiek, ale konkretnie, pod teatr, pod wiersz, pod aktora, pod nastrój spektaklu? Czy też wreszcie ujawnić czy powstawały one w pocie czoła, czy z łatwością, czy trwało to kilka godzin, czy parę chwil? Wydaje mi się, że nie w tym tkwi sedno sprawy. Na ogół nikogo nie obchodzi w jaki sposób i jak długo powstaje piosenka. Liczy się jedynie efekt końcowy. Jednego wszakże pewien byłem od samego początku: najważniejszy jest wiersz. Nie wolno go uronić, zakamuflować, pominąć. On rządzi wszystkim. Musi wyjść pierwszy na plan, musi być jasno podany, słyszalny i przejrzysty, tym bardziej że nie jest recytowany a śpiewany, że dochodzi doń melodia, rytm, instrumentacja, wreszcie indywidualna interpretacja wykonawcy. Muzyka winna uwypuklić go i przybliżyć, a nie spłaszczyć i oddalić.
Piosenki zebrane na tej płycie powstały w ostatnich kilku latach i oprócz „Wieczorów niekochanych” Iredyńskiego i sonetu Mickiewicza „Dobranoc” – są rezultatem współpracy z Adamem Hanuszkiewiczem. Zostały napisane dla telewizyjnego „Studia 63” oraz teatrów Powszechnego i Narodowego w Warszawie, zaś czołówka z „Pana Tadeusza’ zaczynała i kończyła wszystkie dwanaście ksiąg tego telewizyjnego widowiska. Stąd jej obecność na płycie. Kilkakrotnie powtarzana stanowi interludium, komentarz, lub jak kto woli to nazwać.
Wiem że chciałem nagrać taką płytę i wiem, że od chcenia do nagrania droga długa. Ktoś wreszcie spytać może, dlaczego wybrałem Warską i Niemena? To zrozumiałe. Posłuchajcie.

Andrzej Kurylewicz



Opublikowano dnia: 14.05.2014 | przez: procomgra | Kategoria: Bez kategorii

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Seo wordpress plugin by www.seowizard.org.

Kontynuując przeglądanie strony, wyrażasz zgodę na używanie przez nas plików cookies. więcej informacji

Aby zapewnić Tobie najwyższy poziom realizacji usługi, opcje ciasteczek na tej stronie są ustawione na "zezwalaj na pliki cookies". Kontynuując przeglądanie strony bez zmiany ustawień lub klikając przycisk "Akceptuję" zgadzasz się na ich wykorzystanie.

Zamknij