Marek-Gaszynski-01

MAREK GASZYŃSKI,

(ur. 14 czerwca 1939 roku, Warszawa), dziennikarz radiowy, jeden z najpopularniejszych prezenterów muzycznych, popularyzator muzyki, publicysta i komen-tator, autor książek i tekstów piosenek, jest absolwentem Wydziału Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego (mgr socjologii).

Debiutował w Rozgłośni Harcerskiej Polskiego Radia (z Witoldem Pogranicznym, 1958-1962). Od 1962 roku współpracuje z wszystkimi programami Polskiego Radia, (Program 3 – 1962-1981, program 2 – 1981-1991, program 1 – od 1991 roku), współpracuje z radiem BIS, przygotował i prowadził kilka tysięcy audycji radiowych (cykle: Piosenki jakich nie było, Zapraszamy do Trójki, Muzyczna poczta UKF, W to mi graj, Wieczór płytowy, Wieczór z Jedynką, Klub Stereo, Muzyczne biografie, Muzyka nocą, Nocne spotkania). Jest zdobywcą radiowego Złotego Mikrofonu. W 2006 roku został Prezesem Radia dla Ciebie.

Marek GaszyńskiWspółpracował z zespołem Niebiesko-Czarnych, był kierownikiem artystycznym zespołu ABC (1969-1971), przyjacielem Czesława Niemena, Niebiesko Czarnych i Czerwonych Gitar. Prowadził wiele imprez muzycznych (Olsztyńskie Noce Bluesowe, Old Rock Meeting, Festiwale Piosenki w Opolu i Sopocie).

Napisał teksty ponad 150 piosenek (debiut: Gitara i ja, muz. Mateusz Święcicki, wyk. Bogdan Czyżewski, 1962), dla Czesława Niemena (Allilah, Czy wiesz, Klęcząc przed tobą, Sen o Warszawie, muz. Czesław Niemen, Jaki kolor wybrać chcesz, muz. Marian Zimiński), Haliny Frąckowiak (Za mną nie oglądaj się), Macieja Kossowskiego (Nie mówię żegnaj), Andrzeja Cierniewskiego (Słodka Karolino, 2000) oraz zespołów Polanie, Niebiesko-Czarni, Czerwone Gitary (Barwy jesieni, Nie zadzieraj nosa, Posłuchaj co ci powiem, Przed pierwszym balem i Stracić kogoś, muz. Seweryn Krajewski, Jesień idzie przez park i Pożegnanie z gitarą, muz. Krzysztof Klenczon), Gang Marcela (Ojciec żył tak jak chciał, muz. Marceli Trojan).

W latach osiemdziesiątych napisał tekst piosenki Gdzie się podziały tamte prywatki (muz. Ryszard Poznakowski, I nagroda w koncercie Od Opola do Opola, wyk. Wojciech Gąssowski, 1988), dedykowany maturzystom swojego rocznika. Piosenka związana z powrotem na estradę muzycznych dinozaurów, nawiązuje do popularnych przebojów muzyki rozrywkowej lat sześćdziesiątych.

W 2005 roku powstała Biała Kartka z muzyką Seweryna Krajewskiego.

JMAREK GASZYŃSKIest autorem książek: Muzyka, którą lubię (1980), Woodstock’94, Czy wiesz – zagadki – muzyka rozrywkowa (1996), Niemen, Czas jak rzeka (2004), monografia Czerwonych Gitar – Nie spoczniemy (2005) i współautorem książki ABC prezentera dyskotek.

Współpracował z miesięcznikiem Jazz, był recenzentem płyt w miesięczniku Jazz Forum, prezenterem dyskotek (1970-1976), jurorem na wielu festiwalach muzycznych i przeglądach, jest ekspertem w telewizyjnej Wielkiej Grze i Śpiewających Fortepianach.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Był indywidualnym mistrzem Polskiego Radia w brydżu. Ma 5 dzieci i 4 wnuków.

(Źródło: Who is who in Poland, 2005)     www.gaszynski.pl


W książce “Cudowne lata – Moja historia Rock’n’rolla” tak pisze o sobie: Nazywam się Marek Gaszyński. Byłem:

1. Studentem i absolwentem Uniwerku, Wydziału Socjologii. To były bardzo ciekawe studia i dlatego poświęciłem im sporo czasu. Chodziłem chętnie na zajęcia do wspaniałych profesorów: Państwa Ossowskich, Kotarbińskich, Pana profesora Tatarkiewicza, tego, który napisał O szczęściu, do Adama Schaffa, Leszka Kołakowskiego i paru innych…

2. Byłem redaktorem Polskiego Radia, kolejno: Trójki, Dwójki, Jedynki. A jeszcze przed Trójką robiłem audycje dla Rozgłośni Harcerskiej. Tam najpierw było dużo muzyki jazzowej, a rockandrollowej potem, i mało zbiórek, apeli, maszerowania w mundurkach. Tu i tam poznałem dobrych dziennikarzy: Grygolunasa, Turskiego, Święcickiego i paru innych…

3. Byłem tekściarzem, pisałem teksty, niektóre jeszcze egzystują, ale już coraz mniej, bo inni tekściarze piszą inne, bardzo dobre teksty Najważniejsze było poznawanie ludzi tak ciekawych i twórczych jak Czesław Niemen, Seweryn Krajewski, Ryszard Poznakowski, Andrzej Zieliński, Marek Ałaszewski, Krzysztof Klenczon i paru innych.

4. Byłem brydżystą, no, mogę powiedzieć, że jestem nim trochę nadal, choć gram dziś mniej i gorzej niż kiedyś. Ale poznałem dobrych brydżystów, takich jak Janusz Połeć, Julek Klukowski i paru innych…

5. Napisałem kilka książek i poznałem różnych bardzo dobrych pisarzy, takich jak Marek Nowakowski, Wiesław Myśliwski i paru innych…

6. Napisałem kilka wierszy i poznałem poetów bardzo ładnie piszących, takich jak Tadeusz Kubiak, Jerzy Ficowski, Wojciech Młynarski i paru innych…

7. Zakładałem i zakładam nadal Muzeum Jazzu i poznałem wielu wspaniałych ludzi jazzu, takich jak Marek Karewicz, Włodzimierz Nahorny, Wojtek Karolak, Krzesimir Dębski, Wynton Marsalis, Quincy Jones i paru innych…

8. A ta książka jest o historii muzyki, która mi towarzyszy od bardzo dawna, która dała mi pracę, radość, przeżycia artystyczne i pozaartystyczne, trochę kasy, przyjaźnie i znajomości, luz, czasem relaks, czasem wręcz przeciwnie, pozwoliła poznać kawał świata, daje mi zatrudnienie jeszcze teraz, stawia przede mną różne cele, przynosi mi wspomnienia, czasem stawia na nogi.

9. Piszę w tej książce nie tylko o samej historii, faktach, datach, tytułach i nazwiskach. Także o przygodach, anegdotach, ciekawostkach, żartach, różnych przypadkach.

Ale głównie o muzyce…


Opublikowano dnia: 01.08.2014 | przez: procomgra | Kategoria: Bez kategorii

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Seo wordpress plugin by www.seowizard.org.

Kontynuując przeglądanie strony, wyrażasz zgodę na używanie przez nas plików cookies. więcej informacji

Aby zapewnić Tobie najwyższy poziom realizacji usługi, opcje ciasteczek na tej stronie są ustawione na "zezwalaj na pliki cookies". Kontynuując przeglądanie strony bez zmiany ustawień lub klikając przycisk "Akceptuję" zgadzasz się na ich wykorzystanie.

Zamknij